03-09-2023 Lauwersoog naar oostpunt Schier 34 km

Deelnemers: Louise, Jan, Dre en Christiaan

Het weer is goed.

 

We gingen die dag met vier kajaks op pad. In Lauwersoog aangekomen was het even zoeken naar een goede instap plek, want er wordt flink gebouwd.

 

Varend in je kajak ben je erg klein tussen al die afgemeerde zeewaardige schepen. Met ontzag vaar je langs de veerboten de woeste stroming in de havenmonding in. Het opkomend tij was namelijk al lekker op gang. Eenmaal op Oord eerst goed orienteren op de betonning en dan richting het Oosten. Vanuit Oord gingen we richting NO via de Schildknopen over het wantij naar de Eilanderbalg. Dat bleek een flink stuk varen. Ondertussen begon de wind wat aan te trekken en werden de golven leuker en leuker. Toen kwamen dan toch de langverwachtte rode tonnen van de Eilanderbalg in zicht. Kort daarna zaten we met een bammetje op het zand van de Oostpunt. Wat een schitterend stukje Nederland. Je kijkt je ogen uit.

 

Maar ja, het tij wacht niet dus moesten we terug. Inmiddels was het tij afgaand geworden en moesten we oppassen niet vast te komen zitten. Het plan was de Eilanderbalg te volgen. Na een aantal rode tonnen moesten er volgens de kaart groene tonnen liggen, maar die waren nergens te zien. Wij bevonden ons buiten de geul in langzaam ondieper wordend water. Met kaart en GPS zochten we de kortste weg naar dieper water. Zo kwamen we daarna langs het Lutjewad terug op Oord en uiteindelijk net na de veerboot weer in de haven.

  

Voor mij was het de eerste keer in een kajak op het wad. Het varen met golven viel reuze mee. Het is meer de afstand in combinatie met de eindeloze lege watervlakte. Bij hoog water zitten de vogels op het land en zwemmen de zeehonden onder water, beiden wachtend op het droogvallen van de zandbanken. Bij laag water is veel meer te zien van natuur, zandbanken en geulen. Maar ja, daarvoor kun je beter gaan lopen.

 

Dre

6-8-2023 Appingedam-Oosterwijwerd-Krewerd-Appingedam 21 km

Deelnemers: Louise, Jan, Dre en Claudia

 

Een tochtje over de Groninger maren, synoniem voor een middagje paddelen tussen oneindig ruisende rietkragen. Na de vele dagen met regenbuien en harde wind vandaag zomaar een prachtige zonnige dag. Wie had dat verwacht.

 

Vanaf de steiger van de kanovereniging voeren we eerst een stukje door Appingedam. Vanaf het water ziet een stad er heel anders uit dan je vanaf de weg gewend bent. Voor de verandering gingen we eerst richting Oosterwijtwerd. Al snel lieten we de stad achter ons. Onderweg zagen we verschillende roofvogels, een enkele ijsvogel, dansende juffers en …… dikke zwarte bramen. Gevoelsmatig zijn ze vroeg dit jaar, maar ze smaakten er niet minder om.

  

In de buurt van Krewerd even verwarring over de juiste afslag. En voor je het weet ben je al weer bij het spoorviaduct en vaar je Appingedam binnen. Even goed opletten bij de hangende keukens, want het zijn er maar drie en dan doemen het busstation en de kanosteiger al weer op. Het einde van een prachtig tochtje. Achteraf door de GPS samengevat tot 20 km met gemiddeld 6 km/uur.

 

Dre

10-6-2023 Ter Wupping - Haven Veendiep 13 km

Deelnemers: Louise, Monique, Jan, Claudia en Bianca

Het weer is prachtig.

 

Afsluittocht 10-06-2023 

Afsluittocht! Alsof het seizoen alweer ten einde zou zijn. Maar niets is minder waar! Er liggen nog heel wat mooie tochten in het verschiet dit jaar. ‘Afsluittocht’ staat voor de afsluitende tocht van de introductiecursus die Louise en Jan ieder jaar verzorgen. Helaas was er dit jaar niet echt sprake van een afsluiting aangezien de enige deelnemer nog niet aan de afronding is toegekomen. Na de vier kandidaten van vorig jaar was het wel een beetje sneu dus. Maar desalniettemin hebben we er met vijf man een mooie tocht van gemaakt. Ook nu maakte de natuur en de warme wereld alles nog eens extra mooi. Gezien het 28 graden zou gaan worden stonden we om 09.30 uur al in de startblokken. We werden al snel omringt door hele hordes felblauwe libellen (of waterjuffers...?). Zeker het eerste stuk was prachtig waarbij er even een bocht werd gemist door al het natuurschoon. De vlot achter elkaar verschijnende vistrappen waren gelukkig goed te onderscheiden en het verliep soepel. Een nieuwe uitdaging voor sommigen (lees; 'mij') was het deining veroorzakende plezierbootje wat langszij voer. 

 

Na zo'n 7,5 kilometer even een tussenstop gemaakt, waarbij sommigen lekker in hun kajak het brood verorberden en anderen even de wal opgingen om hun benen te strekken. Ondertussen een leuke discussie gehad over wat nu eigenlijk vroeg is, wat uiteraard voor eenieder zeeeeer verschillend bleek. Er popte een leuk idee op om een keer te gaan dauwtrappen (lees; dauwvaren). Maar ja... hoe 'vroeg' gaan we dan? Want wat voor de één onoverkomelijk vroeg is, is voor de ander weer onoverkomelijk laat. Voordat het ontaarde in een stevige discussie tot de conclusie gekomen dat hoe later in het jaar.... hoe later de dauw... en dan is 08.00 uur ook opeens vroeg. Het staat nog open of we er twee tochten van maken; een vroege en een semi-vroege. Gevoed en gelaafd de peddel weer ter hand genomen en de resterende 5.5 kilometer gemoedelijk afgelegd. Een geruim stuk met tegenwind, wat volgens de kenner het fijnste varen is omdat dan je boot stabieler blijft. Even de tijd genomen voor het ooievaarsnest waar geruime tijd een ooievaarsjong zijn/haar kop boven het nest uitstak... en uiteraard onmiddellijk bij moeder onderdook toen we een foto wilde maken. 

 

Volgens mijn spieren precies op het juiste moment aan het eindpunt gekomen, waarbij er hulpvaardig een hand werd uitgestoken om me uit de kajak te hijsen... De beste manier om in de slappe lach te schieten waardoor het nog even geduurd heeft voor we allemaal op het droge stonden. Na zo'n sportieve inspanning onszelf getrakteerd op een Italiaans ijsje. Daarna de boten naar de oplaadplek gedragen en in afwachting van het manvolk die de aanhanger gingen halen, nog snel even een foto gemaakt van een prachtig klein rood vlindertje die op de groene barak van de (helaas volledig gesloten) toiletten was neergestreken. 

Moe maar voldaan weer huiswaarts gegaan.... 

 

Bianca

28-5-2023 Lauwersmeer: Zoutkamperil - Oostmahorn - Zoutkamperil 20 km

Deelnemers: Louise, Dré, Claudia en Varbian

Weer: 13 graden, zonnig. Winkracht flinke 4, met windstoten 5. Watertemperatuur 15 graden. 

 

Boten van Varbian en Dré geladen in Veelerveen om 10:15. Aankomst in Scheemda rond 11 uur. Boot Claudia op de kar en naar Lauwersmeer vertrokken. Is toch nog een uur rijden. Even zoeken naar de juiste parkeerplaats en boom bij Zoutkamperril. Voor vertrek nog wat uitleg van Louise over de route en hoe je koers kunt bepalen met een kaartplotter. Aan wal lijkt dat eenvoudig, op flink deinend groot water?

 

Boten te water en daar gaan we. Eerst een flink stuk gevaren vanaf Zoutkamperril in de slenk van het Reitdiep. Als je landinwaarts zou varen eindig je in stad Groningen. Hooglanders liggen lekker te herkauwen, grote kudde konikpaarden. Prachtig. Al gauw merken we dat er een aardig briesje staat. Eenmaal op het meer zijn er schuimkopjes op de golven, toch een aardig windkracht 4. Onze route loopt zo ongeveer over de grens van Groningen en Friesland naar Oostmahorn.

 

Natuurlijk ook een lesje betonning gehad, naast rood en groen zijn er gele met rood-wit-rode band, daar mag je dus niet varen. Kardinale betonning geeft obstakels aan, bijv een visfuik. En vaarregels hand gaat voor motor en zeilboot voor kajak.

 

In Oostmahorn was het nog lastig om aan land te gaan, met aanlandige wind hadden we aardig wat golfjes. Door de golven waren we toch wel wat nat geworden. Eenmaal in het gras in de luwte was het heerlijk uitrusten. Na een peddeltocht van 10 km op golven en windkracht 4+ ben je wel toe aan een lunch. Als motivatie voor de terugtocht hadden we visje eten in Zoutkamp in het vooruitzicht. Nou dat vooruitzicht was ook nodig. Met haar lage boot en de aardige golfjes kreeg Louise water in de boot bij het instappen. Tja dat zijn natte ….  

 

Eenmaal weer op het water bleek de wind aangetrokken, windkracht 5. Er was een soep aan golven. Behoorlijk hoog, de boot schommelde alle kanten op. Dat was toch wel even een uitdaging zo voor een eerste grootwatertocht dit jaar. Geen keus, land wel in zicht maar niet dichtbij genoeg om uit te stappen. En eenmaal aan de overkant lacht de visboer ons toe. Onderweg uitkijken voor zeilboten, eerst kijken waar varen ze heen en dan uitwijken. We bereiken de Slenk en krijgen “de boom”  in zicht. De hooglanders kijken goedmoedig toe. Verdorie het is de volgende boom. Nog een stukje doorvaren dus. Uit het water, weer land onder de voeten en nu eerst droge kleren aan. Spullen in de auto en kano’s op de kar. Op naar die lekkere vis. En wat was het gezellig  in Zoutkamp, life music, reuzerad en dat allemaal voor ons. Nee toch niet. We houden het bij een welverdiende kibbeling of lekkerbek. Die ondanks zijn herkomst erin ging als zoete koek.

 

 

Claudia

14-5-2023 Rondje Onderdendam 16,5 km

 

 Kanotocht in the top of Grûnn

Deelnemers: Jan B, Jan K, Dre, Claudia en Louise.

 

Het is voor de verandering  een keer super weer bij deze tocht. Laatste paar keer waren er veel buien. We hadden als verzamelplaatst carpool Zuidbroek. Ik kwam als laatste aan. We konden direct doorrijden dacht ik, maar toch niet. Want onze sociale topper Dre ging nog even koeken scoren bij de Aldi. Hij kwam er al gauw weer aan met 2 pakken. Even smikkelen en lullen toen gingen we verder.

 

Dre met mij mee in de auto en Claudia met Jan en Louise in de auto. Na een half uurtje rijden waren we op plek van bestemming. Hmmm... ging direct al niet van een leien dakje. Laag water bij de steijger en hoog gras. Maar even verstand op nul en gewoon doen, zaten we toch zo in de kajak. Claudia voer voorop, de rest erachter aan.

 

Zonnetje schijnt volop, weinig wind, relaxte tocht. Na een anderhalfuurtje varen kwamen we bij een dam waar we moesten oversteken. Er stonden al twee knupeltjes ons op te wachten om ons te helpen. Zelfde jongetjes van twee jaar geleden, leuk en grappig om ze weer te zien. Even eten en drinken en een kwartiertje rusten in het midden van nergens, wat tevens prachtig is. Het is een van de weinige plekken in Nederland waar je geen auto of wat dan ook hoort, super stil.

 

Afijn instappen en weer verder. Jan B kon ook goed meekomen ondanks zijn slagaders ging het vrij goed volgens mij. Na een mooi stukje varen komen we weer bij een dam, even kajaks eruit en aan de andere kant weer verder. En dan weer gaan met die banaan. Nog door twee leuke dorpjes gekomen.

 

Tenslotte kwamen er nog drie kwajongens met hun motorbootje golven maken. Die jongens hadden dikke lol en Louise lol om met de golven mee te knallen met haar kajak.

Dikke pret; weer eens wat anders. Tot ze weer terug gingen varen en wij de andere kant op richting het gemaal waar we zijn opgestapt en ook weer eindigen.

 

Afijn, leuke tocht.

 

Bedankt allemaal voor de leuke middag .

 

Jan

 

 

 

30-4-2023 Renneborg - Ter Wupping 10 km

Deelnemers: Louise, Jan B., Dré, Claudia, Epko en 2 oudleden Jan V. en Petra. Een mooie zonnige dag.

 

Varen in een kano is een mooie bezigheid, maar soms is het genieten met een hoofdletter G. Vandaag was zo'n dag.  Het plan was het stuk van de Ruien-Aa te varen dat ten zuiden van Vlagtwedde kronkelend door het veld stroomt. Zo in het voorjaar staat het water daar nog net hoog genoeg om te kunnen varen.

 

Met een groepje van 7 schoven we onze kano's bij Renneborg het water in. Er  stond nauwelijks wind, volop zon, het leek wel zover. Een prachtdag. Op dit stuk van de Ruiten-Aa is geen enkel stukje recht.  Vrijwel alle soorten bochten kom je er tegen variërend van flauw tot haarspeld, onder omgevallen bomen door, haakse bocht met vistrap enz. Omgevallen bomen worden niet geruimd en liggen regelmatig over het water. Met je neus op het voordekga je er net onderdoor. Één dikke boom ligt te laag en moet je de kano uit. Verder af een toe een brugje, tunneltje of langhangend schrikdraadje. Kortom je vaart niet snel en bent lekker bezig met sturen en ontwijken. Tussendoor zie je mooie voorjaarsbloemetjes, een paar ganzen tussen het riet, in de lucht laag cirkelend een stel ooievaars en koeien die nieuwsgiering naar je komen kijken.

 

Na 10 km varen kwamen we bij Ter Wupping en daar kun je niet verder. Of je moet je boot aan de andere kant van de dijk in de Mussel-Aa kanaal leggen. Als je dan met de kano's in het gras getrokken samen wat zit te eten en drinken is één ding zeker: mooier kan het niet worden.

 

02-04-2023  Sellingen - Renneborg 12,3 km

Deelnemers: Louise en Jan B., Jan K. en Mo, Bianca, Claudia en Dré. Het was een  redelijk zonnige dag, wind noordoost 4, 12 graden.

 

Openingstocht 

En wat voor een opening! Het seizoen 2023 kon niet beter beginnen. Was het nog koud en guur in de vroege ochtend bij het opstaan, toen we gezamenlijk de kajaks in de ‘Ruiten Aa’ lieten glijden bij Sellingen, scheen er al een heerlijk zonnetje. We waren met z’n zevenen en hadden zo’n 12 kilometer voor de boeg. Niet iedereen die meeging was een kajak ‘diehard’, dus het was weer even wennen. Was het ‘op’ of ‘af’ kanten en hoe ging dat ook alweer met die bochten? Boogslag....laag, zijwaarts vorderen? Afijn met goede instructies de basis weer redelijk onder de knie gekregen. Verder langs de slingerende waterweg met leuke verrassingen in de vorm van wilgenknopjes, idyllische optrekjes en stukjes beest in het water, al werd het niet helemaal helder

welk stukje van welk beest het was. We hadden een heerlijke stroom mee en peddelden lekker in de luwte, al werden we af en toe na een bocht nog even verrast door een partij flinke koude wind. Maar dat mocht de pret niet drukken.

 

 

Wat spanning bij de meerdere vistrappen die voor een enkeling nog wat trauma deed bovendrijven. Een eerdere ervaring waarbij de V werd gemist en het eindigde in een heen en weer wiebelen OP het houten schot (waarbij iedereen de adem inhield en diep van binnen hoopte dat.....) maakte dat het hart wat harder ging kloppen. “Door de V en altijd blijven peddelen” is het advies. Door het hoge water werd helder dat de V vorm ook in het water zelf te vinden is en dat maakte het dit jaar een stuk gemakkelijker... tenminste wanneer je er recht voor ligt...zoniet, geeft dat hele leuke momenten voor je naasten. Vertrouwen op een nabij peddelend maatje en daar achter- aan haken is ook een goed idee, maar dan moet je wel zeker weten dat diegene weet wat een V is en ook de opzet heeft om deze te gebruiken.

 

Na zo’n 7 kilometer bij een steiger aangemeerd om te lunchen. Dankzij de goede wederzijdse zorg kwam iedereen droog op de kant en een aandachtig oog gaf ons een beschut plekje achter een dijk waar de wind ons niet kon vinden. Er werd brood gegeten en soep omgegooid, maar dat kwam waarschijnlijk omdat het champignonsoep was. De nodige informatie uitgewisseld en snel aan onze stutten getrokken toen bleek dat één van ons alweer geruime tijd in zijn kajak zat.

 

Na de lunch een ware hindernisbaan gevaren in de rimboe. Het ontwijken van boven hangende en onderliggende takken en boom-stammen is een sport op zich. Hoed en haar bleef eraan hangen en een aantal bochten werden gemist. Helaas de hele route geen bever gespot, maar wel de nodige roofvogels gezien. Hierbij de tip gekregen tijdens het genieten van je omgeving ook wel gewoon

te blijven peddelen. .... zodat je niet in de takkenbossen verdwijnt. Ook voor degene die achter je vaart is dat een goed voornemen. Al brengt minder oplettendheid ook hilarische momenten met zich mee. Het is maar hoe je ernaar wilt kijken.

 

En toen kwamen de auto’s alweer in zicht en was het tijd om de wal op te gaan en afscheid te nemen. Maar het was een geweldige start en de zomer is in aantocht. We gaan elkaar nog geregeld zien!